Frisse jeans op elk moment van de dag!

Jeans! De spijkerbroek. Ik droeg hem vroeger zo lang als kon, eigenlijk net te lang, tot het moment dat mijn moeder zei: ‘Moet hij onderhand niet in de was?’ Hoe valer, hoe liever en hij glansde van vuile schoonheid. Dan was je trots op je jeans. Eigenlijk wilde je ook helemaal geen andere broek aan. Je droeg hem tot hij tot op de draad versleten was.

Er is een oplossing voor vuile spijkerbroeken gevonden. Een andere dan wassen! Ik las een artikel in een vakblad dat wetenschappers van de Chinese Jiao Tong Universiteit een soort katoen hebben ontwikkeld die zichzelf reinigt bij blootstelling aan zonlicht. Hé, da’s interessant! Maar aan de andere kant: wat is schoon? Is het zo dat er – als je de broek onder de microscoop legt – geen bacteriën meer te zien zijn, of is schoon meer een gevoel? Een gevoel dat je pas krijgt als je broek strak gestreken, ruikend naar lekker fris wasgoed, opgevouwen in de kast ligt?

Ik lees: na twee uur zonlicht verdwijnen de vlekken. Hoe? Een coating met wat chemische verbindingen en de vlekken en vieze geur verdwijnen als sneeuw voor de zon! Er liggen zelfs mogelijkheden op het gebied van shirts, sokken etc.

Die Chinese uitvinding moet ons als slimste regio van de wereld toch een gevoel van teleurstelling bezorgen. Of prikkelt het juist onze technische toptalenten tot een inhaalslag op het gebied van het reinigen van jeans. Een zelfstrijkende spijkerbroek, een perfecte, altijd passende, moderne ‘baby make your blue jeans talk’ spijkerbroek. De spijker op de kop…

Maar willen we dat wel? We moeten kunnen zien dat iets schoon is, kunnen ruiken! Met andere woorden zijn we al toe aan een zelfreinigende jeans?

Misschien bedenken we in onze regio wel een ‘app’ die ingebouwd wordt in je biologische katoenen broek; één die niet alleen reinigt, maar ook een gevoel van fris geeft, ruikend naar moeders wasmand en linnenkast. Dat zou wat zijn!

Michel Heerkens

Lavans