Als je per se wilt, dan lukt het!

Enige weken geleden vertelde ik in mijn blog over mijn tocht naar Santiago de Compostela die ik zou gaan maken. Inmiddels ben ik terug. 10 kilo lichter en vele ervaringen rijker. Ik sprak met mezelf af om na de geestelijke inspanning van het behalen van MBA daar een lichamelijke inspanning tegenover te stellen. Iedereen die de tocht loopt, doet het vanuit zijn eigen intentie, vaak om iets te verwerken. Ik begon eraan zonder probleem.

Met als enige bondgenoot mijn rugzak van 13 kilo met de eerste levensbehoeften, heb ik bijna zes weken lang elke dag ruim 40 kilometer gelopen, 1100 in totaal, met dagen waarop ik niemand tegenkwam, veelal op onverharde wegen. In helse weersomstandigheden, ploeterend door de modder, van herberg naar herberg. Het lopen verslaaft, het maakt je sterker, ik heb elke dag grenzen verlegd. Ik wilde dit per se doen! En… geen blaren. Het werd de mooiste ervaring van mijn leven.

In de Spaanse staatsherbergen, de Alberques, sliep je op zalen met andere lopers. Je sprak met andere pelgrims over hun drijfveren en wat ze die dag hadden meegemaakt. Gesprekken over het weer, de opgaande zon, de dieren die je tegen bent gekomen, wilde zwijnen die voor je voeten wegschieten. Tijdens het lopen: alleen met jezelf en je gedachten. Over het werk ging het zelden. Alleen: wat heb je werkelijk nodig in het leven. Ook op het gebied van persoonlijke hygiëne. Als je daarin echt ‘privé’ bent zoals ik, moet je daarin een grens over. Niet meer dan een pot, zonder bril, geen papier, naast de stapelbedden, met – soms - een paar schotjes aan de zijkant voor je privacy. Je staat ervan versteld hoe snel je over je schroom heenstapt. In de Maslovpiramide zit je dan op het niveau van de basisbehoefte. Daar ben je naar op zoek, elke dag. En je leert dat je veel meer kunt dan je denkt.

Voor mij was het lopen geen spirituele ervaring, althans dat dacht ik. Maar als je ’s morgens om zes uur samen met de aarde opgewarmd wordt door de zon, dan voel je geluk. En ook ik was ontroerd toen ik Santiago binnen kwam en de mis voor de pelgrims bij woonde in de basiliek. Je hebt het gedaan. Weer in Nederland heb ik eerst twee haringen gekocht. Mijn lichaam was meteen terug, mijn geest dwaalt zo nu en dan even af. Een ervaring is een herinnering geworden.

Hein Diks, Lavans

http://www.lavans.nl/v9/content/concept-1